
Pirseu
Casa di liggirizza è Celu ki òspita Ali
ki si mòvunu grazzii a lu ventu.
Il Problema sta sempre nel rifiuto della Visione Diretta di Verità.
Atteone e Arthemis.
Leggerezza vince sempre Forza.
Ulisse ed Aiace, Davide e Golia.
La Forza di Sansone che consiste in leggerezza di lunghi capelli.
D’altronde, ogni ramo di Scienza continua a mostrarci che Mondo
si regge su entità sottilissime: messaggi del DNA, Impulsi neuronali, Quarks,
neutrini che vagano nello Spazio dall’inizio dell'Ayon del Tempo senza misura.
E l’informatica con Hardware e la sua pesantezza
comandata dalla Leggerezza dei Software.
Le macchine di ferro ci sono sempre, ma obbediscono ai bits senza peso.
Conoscenza dissolve la compattezza del Mondo.
Ne frantuma l’Intero fino a farci vedere che la vera realtà di questa materia
è fatta di corpuscoli invisibili.
E il Vuoto è altrettanto concreto che i corpi solidi.
La Poesia dell’Invisibile
Poesia di Nulla
prevede grande consapevolezza
su
Fisicità di Mondi.
Questa polverizzazione della Realtà si estende anche ai corpi visibili.
Granelli di polvere che s’agitano dentro un raggio di luce.
Leggerezza di Metafora che non impone corpi solidi.
Entità impalpabili che guizzano leggere spostandosi
tra Anima Sensitivaed Anima intellettiva,
tra cuore e mente,
tra occhi e voce.
Puntare a Leggerezza è reagire a Peso di Vivere.
Ma che sia Leggerezza non della Piuma, che è frivolezza, ma dell’Ala.
La Parte più Leggera del nostro Corpo è il Pensiero e le sue Idee
PIRSEU
Mi fa maravigghia ca nun vi fa nudda maravigghia
ki tutta ‘sta materia, ammunziddata a la rinfusa,
misa ‘nta li manu di lu casu, ha pututu frabbicari un Omu,
cunsiddiratu ki c’eranu tanti cosi nicissarii a la custruzzioni di lu so Èssiri.
Ma però nun sapiti ki centu miliuna di voti kista materia,
mentri stava ppi furmari Omu, si ijeva firmannu a criari
ora ‘na pitròccula, ora ‘na badduzza di kiummu,
o puru skidduzzi di curaddi,
e mentri ‘nciuri,
o puramenti ‘na stidda cumeta,
a causa di li troppi o troppo poki fiùri ki cci vulèvanu
o nun ci vulèvanu
ppi pruggittari n’Omu.
Com’è ki nun vi fa nudda maravigghia
ca tra ‘na quantità infinita di materia
ki muta e cancia
ki si movi senza cissari mai,
capitàu di fari sulu ‘na kidda d’animali,
‘na pocu di viggitali, ’sti piccca minirali ki viremu.
Com’è ki nun vi fa nudda maravigghia
ki su centu jucati di dadi
po’ nèsciri ‘na sula parikkia.
Propriamenti ppi kissu mi pari ‘mpussìbbili
ca di kistu miu liggeru muvimentu
nun si pozza fari nudda cosa.
E ki kista cosa sarà sempri surgiva di stupuri e granni maravigghia
ppi sdisinzati e senza mirudda ki nun pènsanu mai
quantu picca cc’ha vulutu pirkì nenti di tuttu kistu fussi fattu.
O criatu?
PISANTIZZA
(MATERIA)
Acrisiu, re di Argu e nannu maternu di Perseu,
avìa timuri ppi la sorti di lu propriu regnu
pirkì
avennu sulamenti ‘na figghia fimmina,
nunn’avia figghi masculi a cui passari lu titulu di sovranu di lu sò riami.
Spintu di granni disidderiu di canusciri lu distinu di la sò citati,
dumandàu all’oraculu kki cosa avissu pututu fari pp’aviri figghi masculi.
Lu granni Diu Risplinnentici rispusi ki sò figghia avissu avutu un figghiu
ki però avissu ammazzatu lu Re, lu sò stissu nannu.
Pigghiatu di lu kkiù granni scunfortu, e puru di un fortissimu scantu,
rinchiusi ‘a sò figgha ‘nta’ na turri furtificata, ccu’ porti di bronzu
e ccu ‘na putenti guardianìa di cani firocissimi.
Accussì mai avissu avutu kkiù nuddu timuri.
Ma si sbagghiava! Pirki lu sò distinu era scrittu.
Li Dei l’avìanu stabbilùtu di gìà.
Comu di fatti, nonostanti li tanti pricauzzioni,
Danai, kistu era lu nnomu di la figghia di lu Re Acrisiu, cuncipìu un figghiu.
Currìu vuci, però, ca era statu lu stissu Zeus lu sidutturi di la carusa.
Zeus. Lu capu di li Dei si trasfurmàu in pioggia d'oru,
pinitràu attraversu ‘na ciacchitedda di lu tettu e ‘mprinàu la carusa.
Danai, rinchiusa ‘nta la prigiuni ccù la propria nutrici,
potti aviri lu figghiu ammucciuni e addivàrilu ppi ‘na kidda di misi.
Ca ‘njornu, purtroppu, quant’arriva e lu picciriddu jetta ‘na schigghia.
Acrisiu la ‘ntìsi.
Nun capennu cu' fussi lu rispunsàbbili di kistu kiantu mistiriùsu,
non sapèndu kki pinsari.
cuminciàu a malupinsari milli cosi.
E milli e milli fòru li dumandi.
Danai ‘nsisteva a diri ki lu patri di lu bamminu nunn’era un murtali,
ma Acrisiu non ci criditti e, scantatu forti ppi kidda rivilazzioni di l’oraculu,
fici ppi sùbbitu ammazzari la nutrici,
urdinàu di chiùriri Danai e lu sò addevu 'nta ‘na cascia di lignu
misa supra ‘na varca lassata, in àutu mari, a la diriva.
La varca, navigannu accussì, a casu, ccù cascia matri e picciriddu,
fu spraijata ‘a ribba ntà ‘n’isula chiamata Sèrifu.
La ‘mbarcazzioni fu vista da ‘mpiscaturi
ki virennu dda cascia e crirennu ki icuntinissi qualki cosa di prizziùsu,
l’affirràu e la purtàu a ribba.
Quandu la grapìu, ccu sò granni maravigghia,
cci truvàu Danai ccu lu picciriddu Pirsèu,
ancora miraculusamenti vivi.
Lu piscaturi l’aiutàu a ripigghiari li forzi e li purtàu a cuspettu di lu re
ki smossu a piatàti ppi li du’ naufraghi, cci offrìu ospitalità.
Passàru l’anni e Pirseu criscìu prestu, biddissimu e fortissimu.
Intantu Danai, ki la maturità avìa fatta divintari ancora kkiù bedda,
era oggettu di li disiddèri di lu re Polidetti,
ki circava in ogni maneradi cunvincìrila a spusarlu;
ma jidda, ccu’ la testa a so figghiu Pirseu,
nun ricambiava lu sò sintimentu.
Allura Polidetti, pinsannu di eliminari Pirseu,
ccu ‘n pianu astutu,
dissi di aspirari a li nozzi ccu Ippodamia ppì lu bbeni di lu regnu
e, doppu aviri radunatu l’amici cunfinanti e lu stissu Pirseu,
annunziò li so’ propositi di nozzi.
E dumandàu a tutti lu stissu donu di nozzi:
da ognunu di li presenti avissu graditu aviri rialàtu... un cavaddu.
Pirseu, murtificatu pirki nunn’avia né cavaddi né nenti
dissi davanti a tutti ki si Polidetti cci l’avissu finutu di scuncicari a sò matri
cc’avissu prucuratu qualunki cosa iddu disiddiràva
Polidetti cuntintuni pinsàu ki kistu era lu mezzu e lu mumentu giustu
ppì libbiràrisi difinitivamenti d’iddu.
Dunki, taliànnulu a siccu ‘nta l’occhi,
ccu’ ‘na risatedda biffarda
cci dissi qual’era lu sò kkiò granni disidderiu
Aviri comu donu di nozzi la testa di la tirribbili Mitusa, una di li tri Gurguni.
LIGGIRIZZA
(SPIRITU)
Intantu Athina ci detti ‘nu scudu lucidu comu ‘nu specchiu,
raccumandandu all'eroi di guardari 'a Mitusa sulu di riflessu
Hèrmisi cci rialàu ‘na fauci di diamanti affilatissimu
ccu’ kissu cc’avìa a tagghiàri la testa a kidda criatura mustruùsa
Ma ppi putiri arrivari ‘nti Mitusa
Pirseu s’avia a prucurari tri cosi
sànnili alati ppi putìri cùrriri a granni vilocità
‘una sacca maggica (kibisis) ppi mittìricci ‘a testa tagghiata
e l'elmu di Adi diu di lu regnu di li morti
ki fa divintari ‘nvisìbbili
Ora kisti uggetti eranu custuditi da li Ninfi di lu ciumi Stiggi
c’abbitàvanu ‘nta ‘nlòcu scognitu
Sulu li Graii sapìanu unn’èra ‘stu postu
Cu’ eranu ‘sti Graii?
Ca strani criaturi nati vekki e dicrèpiti
ccu la peddi arrappata e spaccata comu terra di disertu,
ki abbitàvanu ‘nta mpalazzu tinùtu in custòddia da Atlanti
Eranu tri
Ma avianu ‘n’okkiu e ‘nu denti sulamenti
ki usavanu a turnu una a la vota
Appena Pirseu arrivàu a lu casteddu unn’èranu kiusi
aspittàu lu mumentu quandu jiddi si scanciavanu ‘sti vitali strumenti
e ci li rubbàu tutti dui Okkiu e Denti
Accussì ‘sti Graii senza okkiu e senza denti
si ‘ntìsiru persi
e vòi o nun vòi
foru custritti ad accittari lu scanciu
Si jiddi cci dicìanu unn’èranu 'sti ninfi di lu Stiggi
jiddu cc’avissu turnatu arrèri okkiu e denti
Nonostanti la prummisa
Pirseu
doppu aviri pigghiatu in cunsinna
sànnili sacca e elmu
si rifiutàu di cunsinnàri l’okkiu e lu denti
E scappàu luntanu luntanu versu lu paisi di l’Iperbòrii
‘na popolazzioni ki abbitava ‘nta li terri friddi e spogghi di lu Nodd
Kiddu locu parìa duminatu di la kkiù granni disulazziòni
di la kkiù prufunna tristizza
Terra erbi celu e natura tutta,
avìanu un culuri grigiu sinistru assummurùsu
La furesta ki stava attravirsànnu ppi arrivari ‘nti Mitusa era pitrificata
e unni è jè c’eranu siminati statui stranissimi a culuri di kiummu
ki rapprisintàvanu fimmini e òmini tutti ccù atteggiamenti e posi diversi
Pirseu però s’accurgìu ppi sùbbitu ki kiddi non eranu statui ma…
essiri umani ki avìanu avutu la svintura di taliàri la facci di Mitusa
Si fici ‘nvisìbbili grazzii all’elmu di Adi diu di l’Infiri
e avanzò caminannu ‘nn’arrèri taliannu ‘nta lu scutu
ki la Dia Athina cci jiva surriggènnu ccù li sò propri manu divini
Quannu fu abbastanza vicinu a lu mostru
‘ntisi la ciusciàta di li serpi ki si cc’aggitàvanu ‘ncapu a la testa di lu mostru
ki durmìa runfannu
Pirseu allura senza fari nuddu scrusciu s’avvicinàu a lu jazzu
e
mentri ancora jidda durmèva
dèsi ‘ncorpu di Fàuci e la dicullàu
La testa tagghiata di nettu si ruzzulàu ‘nterra annijàta ‘nta lu sò stissu sangu!
Di lu coddu mutilatu di Mitusa comu ppi pircantu
vinni fora cc’un sàutu un magnificu cavallu alatu jancu
Pegasu
Pirseu sullivàu la pisanti testa di lu mostru e la pusàu supra un tilu
in segnu di umana pietàti versu matri terra
pirki nuda nun s’allurdassi ccu lu sangu di lu mostru
E pigghiatu un tilu ccu kiddu la ‘nfasciàu
Poi si livàu in volu ccu li so sànnili ccù l’ali
s’avìa alluntanàri lu kkiù prestu possìbbili da kiddu locu mmalidittu
Ma prima di pàrtiri
Pirseu ricòsi tuttu lu sangu culatu ‘nterra di Mitusa
Pirkì?
'Nca pirkì avìa proprietà màggiki
Quali prupriità?
'Nca kiddu c’avìa culatu di la vina manca era un vilenu murtali,
mentri kiddu culatu di la vina ritta era un putintissimu rimèddiu
capaci di risuscitari puru li morti
Inoltri, un sulu cannòlu di li so' capiddi
mustratu a un esercitu interu
avìa lu putìri di scunfiggìrilu
Forti di la testa di lu mostru
ora ‘nta li sò manu
si nni jiu ‘nti Atlantiki nun l’avia vulutu aiutari ‘nta la so ‘mprisa
e tirata fora di lu Kibbisìs la testa pirniciusa e miciddàra la trasformàu in muntagna
‘Nta la via di lu ritornu deviò supra lu disertu libbicu unni fici cascari
denti e okkiu di li Graii e ‘na kidda di stizzi di sangu di Mitusa
Accussì facennu pupulàu kiddu disertu di serpi e scursuna e scurpiuna
e orribbili armali dutati di vileni putintissimi
IN VOLO
(SPIRITU E MATERIA-MATERIA FA SPIRITU)
Mentri saittàva ‘nta lu celu
visti ‘ncatinata a ‘nu scogghiu ‘na picciuttedda
nura e biddìssima
Andromita
figghia di Cefeu, re di Etiopia
e di Cassiupea
cunnannàta a èssiri mangiata viva di ‘nmòstru marinu
ppi curpa di sò matri
ki kina di orgogliu ppi la ‘ranni biddizza di sò figghia
s’avìa pirmìsu d’affirmàri
ki sò figghia supraniava in biddizza
puru li Nirèiti tutti
Li ninfi di lu mari si ‘ntìsiru offìsi
e Pusitùni mannàu supra li costi ‘na forti mariggiata
ki cancillàu l'abitatu, e cci mannàu un tirribbili mostru
ki facìa straggi e tineva l’abitanti ‘nta lu tirruri
L’integgèrrimu Cefeu ppi salvari lu sò populu
cunsultatu l'oraculu
fu custrittu a offrìricci la propria figghia ppi placàrinni la còllira ‘rraggiàta
Quannu Pirseu arrivàu, Andromita era già rassignata
nuzzintèdda
a la sò tristi sorti
a la sò amara morti
Pirseu si offrìu di libbiràri la carusa e ddu locu tuttu
da kidda trista calamitàti
Ma lu re in cambiu avìa a dari lu so cunsensu
e faricci spusari Andromita
Doppu avìri avutu lu cunsensu Pirsèu
facennu spikkiuliàri l’acqui di lu mari
‘ngannàu lu mostru marinu ki s’avìa a manciari a Andromita
riniscìu ad ammazzàrilu
e pigghiata la giuvini ppi manu,
grazzii a li sànnili alati
fici rotta versu la Grecia e attirràu ‘nta l’isula di Sèrifu
‘Nta ‘st'isula, Pirsèu trovàu jintra ‘ntèmpiu la matri Danai
ki si nni stava ddà ammucciata pirkì lu Re la pritinnèva ancora
‘nsidiànnula
Pirsèu allura fu kkiappàtu di ‘na raggia furiùsa e ‘ncuntinìbbuli
e doppu aviri ammucciàtu Andromita
s’avviàu a la reggia
Juntu a lu palazzu
e purtànnu lu donu di nozzi,
vinni sfuttutu e ‘nsultatu da lu suvranu
Ppi minnicàrisi di li torti subbìti
Pirsèu tiràu fora ancora ‘na vota
di la sacca maggica
la testa di Mitusa
e pitrificàu re e curtiggiàni
Doppu aviri fattu donu di sànnuli, kibbisìsi e elmu ad Hermis
ki li ripurtàu a li ninfi
dunàu poi la testa di Mitusa ad Athina
ki la misi a lu centru di lu sò scutu
Pirseu, so’ mugghieri Andromita e sò matri Danai,
cuminciaru a fari via ppi turnari ad Argu
pirkì vuleva vìriri a so’ nannu Acrisiu
Lu quali però vinènnu a sapiri li ‘ntinziòni di l'eroi
e scantatu sempri ppi li paroli di l’oraculu
ki cc’avìa pridittu la morti ppi manu di sò niputi,
partìu ppi Larissa, ‘nta l'àutra estremità di la Grecia
Ora a Larissa lu re Teutàmiti dava joki in onuri di sò patri
perciò Pirseu arrivàtu nta la cità ppi truvari a sò nannu
vosi participari a 'sti joki
Parràu dunki ccù Acrisiu
lu rassicuràu ki nun ci purtava nuddu rancuri
e riniscìu a cunvincìrilu a turnari
doppu li joki
ad Argu
Si dètti lu casu
però
ki propriu a lu mumentu di lanciari lu discu
si vutàu un ventu accussì viulentu
ca lu discu lanciatu di Pirseu
diviàtu di la riutùra,
culpìu Acrisiu
ki si taliava lu spittaculu di li joki
nta la testa
e l’ammazzàu
Fortementi adduluratu
Pirseu cci rinnìu ‘ranni anurànzi fùnibbri e digna sipultura
Accussìpropriaccussì li paroli di l’oraculu si kiumpèru
A la morti di Pirseu
la dia Athina
ppi dari onuri a la sò gloria
lu trasfurmàu in Custillazzioni
assemi a la sò amata Andromita
Ancora oggi ‘sti custillazzioni portanu li so’ nnoma
Ali e ventu sùpiranu ogni distanza.
E Eros Alatu lu sapi.
Eccomu si lu sapi
BEDDA ‘MPRESTAMI L’ALI
Vi lassu ccù Eros mmenzu a li stiddi
E vi salutu ‘ranni e picciriddi.

