top of page
pirseu.jpg

Pirseu

Casa di liggirizza è Celu ki òspita Ali

ki si mòvunu grazzii a lu ventu.

Il Problema sta sempre nel rifiuto della Visione Diretta di Verità.

Atteone e Arthemis.

Leggerezza  vince sempre Forza.

Ulisse ed Aiace, Davide e Golia.

La Forza di Sansone che consiste in leggerezza di lunghi capelli.

 

D’altronde, ogni ramo di Scienza continua a mostrarci che Mondo

si regge su entità sottilissime: messaggi del DNA, Impulsi neuronali, Quarks,

neutrini che vagano nello Spazio dall’inizio dell'Ayon del Tempo senza misura.

E l’informatica con Hardware  e la sua pesantezza 

comandata dalla Leggerezza dei Software.

Le macchine di ferro ci sono sempre, ma obbediscono ai bits senza peso.

 

Conoscenza dissolve la compattezza del Mondo.

Ne frantuma l’Intero fino a farci vedere che la vera realtà di questa materia

è fatta di corpuscoli invisibili.

E il Vuoto è altrettanto concreto che i corpi solidi.

 

La Poesia dell’Invisibile

Poesia di Nulla 

prevede grande consapevolezza

su

Fisicità di Mondi.

Questa polverizzazione della Realtà si estende anche ai corpi visibili.

Granelli di polvere che s’agitano dentro un raggio di luce.

Leggerezza di Metafora che non impone corpi solidi.

Entità impalpabili che guizzano leggere spostandosi

tra Anima Sensitivaed Anima intellettiva,

tra cuore e mente,

tra occhi e voce.

Puntare a Leggerezza è reagire a Peso di Vivere.

Ma che sia Leggerezza non della Piuma, che è frivolezza, ma dell’Ala.

La Parte più Leggera del nostro Corpo è il Pensiero e le sue Idee

 

PIRSEU

 

Mi fa maravigghia ca nun vi fa nudda maravigghia

ki tutta ‘sta materia, ammunziddata a la rinfusa,

misa ‘nta li manu di lu casu, ha pututu frabbicari un Omu,

cunsiddiratu ki c’eranu tanti cosi nicissarii a la custruzzioni di lu so Èssiri.

 

Ma però nun sapiti ki centu miliuna di voti kista materia,

mentri stava ppi furmari Omu,  si ijeva firmannu a criari

ora ‘na pitròccula, ora ‘na badduzza di kiummu,

o puru skidduzzi di curaddi,

e mentri ‘nciuri,

o puramenti ‘na stidda cumeta,

a causa di li troppi o troppo poki fiùri ki cci vulèvanu

o nun ci vulèvanu

ppi pruggittari n’Omu.

 

Com’è ki nun vi fa nudda maravigghia

ca tra ‘na quantità infinita di materia

ki muta e cancia

ki si movi senza cissari mai,

capitàu di fari sulu ‘na kidda d’animali,

‘na pocu di viggitali, ’sti piccca minirali ki viremu.

 

Com’è ki nun vi fa nudda maravigghia

ki su centu jucati di dadi

po’ nèsciri ‘na sula parikkia.

 

Propriamenti ppi kissu mi pari ‘mpussìbbili

ca di kistu miu liggeru muvimentu

nun si pozza fari nudda cosa.

 

E ki kista cosa sarà sempri surgiva di stupuri e granni maravigghia

ppi  sdisinzati e senza mirudda ki nun pènsanu mai

quantu picca cc’ha vulutu pirkì nenti di tuttu kistu fussi fattu.

O criatu?

 

 PISANTIZZA

 (MATERIA)

 

Acrisiu, re di Argu e nannu maternu di Perseu,

avìa timuri ppi la sorti di lu propriu regnu

pirkì 

avennu sulamenti ‘na figghia fimmina,

nunn’avia figghi masculi a cui passari lu titulu di sovranu di lu sò riami.

 

Spintu di granni disidderiu di canusciri lu distinu di la sò citati,

dumandàu all’oraculu kki cosa avissu pututu fari pp’aviri figghi masculi.

 

Lu granni Diu Risplinnentici rispusi ki sò figghia avissu avutu un figghiu

ki però avissu ammazzatu lu Re, lu sò stissu nannu.

 

Pigghiatu di lu kkiù granni scunfortu, e puru di un fortissimu scantu,

rinchiusi ‘a sò  figgha ‘nta’ na turri furtificata, ccu’ porti di bronzu

e ccu ‘na putenti guardianìa di cani firocissimi.

Accussì mai avissu avutu kkiù nuddu timuri.

Ma si sbagghiava! Pirki lu sò distinu era scrittu.

Li Dei l’avìanu stabbilùtu di gìà.

 

Comu di fatti, nonostanti li tanti pricauzzioni,

Danai, kistu era lu nnomu di la figghia di lu Re Acrisiu, cuncipìu un figghiu.

 

Currìu vuci, però, ca era statu lu stissu Zeus lu sidutturi di la carusa.

Zeus. Lu capu di li Dei si trasfurmàu in pioggia d'oru,

pinitràu attraversu ‘na ciacchitedda di lu tettu e ‘mprinàu la carusa.

 

Danai, rinchiusa ‘nta la prigiuni ccù la propria nutrici,

potti aviri lu figghiu ammucciuni e addivàrilu ppi ‘na kidda di misi.

 

Ca ‘njornu, purtroppu, quant’arriva e lu picciriddu jetta ‘na schigghia.

Acrisiu la ‘ntìsi.

Nun capennu cu' fussi lu rispunsàbbili di kistu kiantu mistiriùsu,

non sapèndu kki pinsari.

 cuminciàu a malupinsari milli cosi.

E milli e milli fòru li dumandi.

 

Danai ‘nsisteva a diri ki lu patri di lu bamminu nunn’era un murtali,

ma Acrisiu non ci criditti e, scantatu forti ppi  kidda rivilazzioni  di l’oraculu,

fici ppi sùbbitu ammazzari la nutrici,

urdinàu di chiùriri Danai e lu sò addevu 'nta ‘na cascia di lignu

misa supra ‘na varca lassata, in àutu mari, a la diriva.

 

La varca, navigannu accussì, a casu, ccù cascia matri e picciriddu,

fu spraijata ‘a ribba ntà ‘n’isula chiamata Sèrifu.

 

La ‘mbarcazzioni fu vista da ‘mpiscaturi

ki virennu dda cascia e crirennu ki icuntinissi qualki cosa di prizziùsu,

l’affirràu e la purtàu a ribba.

Quandu la grapìu, ccu sò granni maravigghia,

cci truvàu Danai ccu lu picciriddu Pirsèu,

ancora miraculusamenti vivi.

 

Lu piscaturi l’aiutàu a ripigghiari li forzi e li purtàu a cuspettu di lu re

ki smossu a piatàti ppi li du’ naufraghi, cci offrìu ospitalità.

 

Passàru l’anni e Pirseu criscìu prestu, biddissimu e fortissimu.

Intantu Danai, ki la maturità avìa fatta divintari ancora kkiù bedda,

era oggettu di li disiddèri di lu re Polidetti,

ki circava in ogni maneradi cunvincìrila a spusarlu;

ma jidda, ccu’ la testa a so figghiu Pirseu,

nun ricambiava lu sò sintimentu.

 

Allura Polidetti, pinsannu di eliminari Pirseu,

ccu ‘n pianu astutu,

dissi di aspirari a li nozzi ccu Ippodamia ppì lu bbeni di lu regnu

e, doppu aviri radunatu l’amici cunfinanti e lu stissu Pirseu,

annunziò li so’ propositi di nozzi.

E dumandàu a tutti lu stissu donu di nozzi:

da ognunu di li presenti avissu graditu aviri rialàtu... un cavaddu.

 

Pirseu, murtificatu pirki nunn’avia né cavaddi né nenti

dissi davanti a tutti ki si Polidetti cci l’avissu finutu di scuncicari a sò matri

cc’avissu prucuratu qualunki cosa iddu disiddiràva

 

Polidetti cuntintuni pinsàu ki kistu era lu mezzu e lu mumentu giustu

ppì libbiràrisi difinitivamenti d’iddu.

Dunki, taliànnulu a siccu ‘nta l’occhi,

ccu’ ‘na risatedda biffarda

cci dissi qual’era lu sò kkiò granni disidderiu 

Aviri comu donu di nozzi la testa di la tirribbili Mitusa, una di li tri Gurguni.

 

 

  LIGGIRIZZA

 (SPIRITU)

 

Intantu Athina ci detti ‘nu scudu lucidu comu ‘nu specchiu,

raccumandandu all'eroi di guardari 'a Mitusa sulu di riflessu

 

Hèrmisi cci rialàu ‘na fauci di diamanti affilatissimu

ccu’ kissu cc’avìa a tagghiàri la testa a kidda criatura mustruùsa

 

Ma ppi putiri arrivari ‘nti Mitusa

Pirseu s’avia a prucurari tri cosi

sànnili alati ppi putìri cùrriri a granni vilocità

‘una sacca maggica (kibisis) ppi mittìricci ‘a testa tagghiata

e l'elmu di Adi diu di lu regnu di li morti

ki fa divintari ‘nvisìbbili

 

Ora kisti uggetti eranu custuditi da li Ninfi di lu ciumi Stiggi

c’abbitàvanu ‘nta ‘nlòcu scognitu

Sulu li Graii sapìanu unn’èra ‘stu postu

Cu’ eranu ‘sti Graii?

Ca strani criaturi nati vekki e dicrèpiti

ccu la peddi arrappata e spaccata comu terra di disertu,

ki abbitàvanu ‘nta mpalazzu tinùtu in custòddia da Atlanti

Eranu tri 

Ma avianu ‘n’okkiu e ‘nu denti sulamenti

ki usavanu a turnu una a la vota

Appena Pirseu arrivàu a lu casteddu unn’èranu kiusi

aspittàu lu mumentu quandu jiddi si scanciavanu ‘sti vitali strumenti

e ci li rubbàu tutti dui Okkiu e Denti

 

Accussì ‘sti Graii senza okkiu e senza denti

si ‘ntìsiru persi

e vòi o nun vòi 

foru custritti ad accittari lu scanciu

 

Si jiddi cci dicìanu unn’èranu 'sti ninfi di lu Stiggi

jiddu cc’avissu turnatu arrèri okkiu e denti

 

Nonostanti la prummisa

Pirseu

doppu aviri pigghiatu in cunsinna

sànnili sacca e elmu

si rifiutàu di cunsinnàri l’okkiu e lu denti

 

E scappàu luntanu luntanu versu lu paisi di l’Iperbòrii

‘na popolazzioni ki abbitava ‘nta li terri friddi e spogghi di lu Nodd

Kiddu locu parìa duminatu di la kkiù granni disulazziòni

di la kkiù prufunna tristizza  

Terra erbi celu e natura tutta,

avìanu un culuri grigiu sinistru assummurùsu

 

La furesta ki stava attravirsànnu ppi arrivari ‘nti Mitusa era pitrificata

e unni è jè c’eranu siminati statui stranissimi a culuri di kiummu

ki rapprisintàvanu fimmini e òmini tutti ccù atteggiamenti e posi diversi

 

Pirseu però s’accurgìu ppi sùbbitu ki kiddi non eranu statui ma…

essiri umani ki avìanu avutu la svintura di taliàri la facci di Mitusa

 

Si fici ‘nvisìbbili grazzii all’elmu di Adi diu di l’Infiri

e avanzò caminannu ‘nn’arrèri taliannu ‘nta lu scutu

ki la Dia Athina cci jiva surriggènnu ccù li sò propri manu divini

 

Quannu fu abbastanza vicinu a lu mostru

‘ntisi la ciusciàta di li serpi ki si cc’aggitàvanu ‘ncapu a la testa di lu mostru

ki durmìa runfannu

 

Pirseu allura senza fari nuddu scrusciu s’avvicinàu a lu jazzu

e

mentri ancora jidda durmèva 

dèsi ‘ncorpu di Fàuci e la dicullàu

 

La testa tagghiata di nettu si ruzzulàu ‘nterra annijàta ‘nta lu sò stissu sangu!

 

Di lu coddu mutilatu di Mitusa comu ppi pircantu

vinni fora cc’un sàutu un magnificu cavallu alatu jancu 

Pegasu

 

Pirseu sullivàu la pisanti testa di lu mostru e la pusàu supra un tilu

in segnu di umana pietàti versu matri terra

pirki nuda nun s’allurdassi ccu lu sangu di lu mostru

 

E pigghiatu un tilu  ccu kiddu la ‘nfasciàu

 

Poi si livàu in volu ccu li so sànnili ccù l’ali

s’avìa alluntanàri lu kkiù prestu possìbbili  da kiddu locu mmalidittu

 

Ma prima di pàrtiri

Pirseu ricòsi tuttu lu sangu culatu ‘nterra di Mitusa

Pirkì?

'Nca pirkì avìa proprietà màggiki

Quali prupriità?

'Nca kiddu c’avìa culatu di la vina manca era un vilenu murtali,

mentri kiddu culatu di la vina ritta era un putintissimu rimèddiu

capaci di risuscitari puru li morti

 

Inoltri, un sulu cannòlu di li so' capiddi

mustratu a un esercitu interu

avìa lu putìri di scunfiggìrilu

 

Forti di la testa di lu mostru 

ora ‘nta li sò manu 

si nni jiu ‘nti Atlantiki nun l’avia vulutu aiutari ‘nta la so ‘mprisa

e tirata fora di lu Kibbisìs la testa pirniciusa e miciddàra la trasformàu in muntagna

 

‘Nta la via di lu ritornu deviò supra lu disertu libbicu unni fici cascari

denti e okkiu di li Graii e ‘na kidda di stizzi di sangu di Mitusa

Accussì facennu pupulàu kiddu disertu di serpi e scursuna e scurpiuna

e orribbili armali dutati di vileni putintissimi

 

                 

IN VOLO

(SPIRITU E MATERIA-MATERIA FA SPIRITU)

 

Mentri saittàva ‘nta lu celu 

visti ‘ncatinata a ‘nu scogghiu ‘na picciuttedda 

nura e biddìssima

Andromita

figghia di Cefeu, re di Etiopia

e di Cassiupea

cunnannàta a èssiri mangiata viva di ‘nmòstru marinu

ppi curpa di sò matri

ki kina di orgogliu ppi la ‘ranni biddizza di sò figghia

s’avìa pirmìsu d’affirmàri

ki sò figghia supraniava in biddizza

puru li Nirèiti tutti

 

Li ninfi di lu mari si ‘ntìsiru offìsi

e Pusitùni mannàu supra li costi ‘na forti mariggiata

ki cancillàu l'abitatu, e cci mannàu un tirribbili mostru

ki facìa straggi e tineva l’abitanti ‘nta lu tirruri

 

L’integgèrrimu Cefeu ppi salvari lu sò populu 

cunsultatu l'oraculu

fu custrittu a offrìricci la propria figghia ppi placàrinni la còllira ‘rraggiàta

 

Quannu Pirseu arrivàu, Andromita era già rassignata 

nuzzintèdda

a la sò tristi sorti 

a la sò amara morti

 

Pirseu si offrìu di libbiràri la carusa e ddu locu tuttu

da kidda trista calamitàti

 

Ma lu re in cambiu avìa a dari lu so cunsensu

e faricci spusari Andromita

 

Doppu avìri avutu lu cunsensu Pirsèu 

facennu spikkiuliàri l’acqui di lu mari

‘ngannàu lu mostru marinu ki s’avìa a manciari a Andromita

riniscìu ad ammazzàrilu

e pigghiata la giuvini ppi manu,

grazzii a li sànnili alati 

fici rotta versu la Grecia e attirràu ‘nta l’isula di Sèrifu

 

‘Nta ‘st'isula, Pirsèu trovàu jintra ‘ntèmpiu la matri Danai

ki si nni stava ddà ammucciata pirkì lu Re la pritinnèva ancora

‘nsidiànnula

 

Pirsèu  allura fu kkiappàtu di ‘na raggia furiùsa e ‘ncuntinìbbuli 

e doppu aviri ammucciàtu Andromita 

s’avviàu a la reggia

 

Juntu a lu palazzu

e purtànnu lu donu di nozzi,

vinni sfuttutu e ‘nsultatu da lu suvranu

 

Ppi minnicàrisi di li torti subbìti 

Pirsèu tiràu fora ancora ‘na vota

di la sacca maggica

la testa di Mitusa

e pitrificàu re e curtiggiàni

 

Doppu aviri fattu donu di sànnuli, kibbisìsi e elmu ad Hermis

ki li ripurtàu a li ninfi 

dunàu poi la testa di Mitusa ad Athina

ki la misi a lu centru di lu sò scutu 

Pirseu, so’ mugghieri Andromita e sò matri Danai,

cuminciaru a fari via ppi turnari ad Argu

pirkì vuleva vìriri a so’ nannu Acrisiu

 

Lu quali però vinènnu a sapiri li ‘ntinziòni di l'eroi

e scantatu sempri ppi li paroli di l’oraculu 

ki cc’avìa pridittu la morti ppi manu di sò niputi,

partìu ppi Larissa, ‘nta l'àutra estremità di la Grecia

 

Ora a Larissa lu re Teutàmiti dava joki in onuri di sò patri

perciò Pirseu arrivàtu nta la cità ppi truvari a sò nannu

 vosi participari a 'sti joki

 

Parràu dunki ccù Acrisiu 

lu rassicuràu ki nun ci purtava nuddu rancuri

e riniscìu a cunvincìrilu a turnari 

doppu li joki

 ad Argu

 

Si dètti lu casu 

però

 ki propriu a lu mumentu di lanciari lu discu

si vutàu un ventu accussì viulentu 

ca lu discu lanciatu di Pirseu

diviàtu di la riutùra,

culpìu Acrisiu 

ki si taliava lu spittaculu di li joki 

 nta la testa

e l’ammazzàu

 

Fortementi adduluratu 

Pirseu cci rinnìu ‘ranni anurànzi fùnibbri e digna sipultura

 

Accussìpropriaccussì li paroli di l’oraculu si kiumpèru

 

A la morti di Pirseu 

la dia Athina 

ppi dari onuri a la sò gloria

lu trasfurmàu in Custillazzioni 

assemi a la sò amata Andromita

 

Ancora oggi ‘sti custillazzioni portanu li so’ nnoma

                                             

Ali e ventu sùpiranu ogni distanza.

E Eros Alatu lu sapi.

Eccomu si lu sapi

   BEDDA ‘MPRESTAMI L’ALI

Vi lassu ccù Eros mmenzu a li stiddi

 E vi salutu ‘ranni e picciriddi.

Gianni signature 2.png

ORFEU NIGRU

EMPEDOCLE

© 2018 by Gianni Anzalone

“No copyright infringement intended” 

© Copyright
bottom of page