top of page
ANARKRE.jpg

AnarkRe

AnaRkRe’

 

Sugnu Anarkrè.

Re di nenti.

Re di nuddu.

Nun sugnu ‘nRè filici

Ma sugnu cuntentu di èssiri Re senza Re.

Re di nenti. Ch’è prima a ogni enti.

Re di nuddu. Ch’è prima a ogni jiddu.

Sugnu ‘nRe senza pòpulu.

Sugnu ‘mpòpulu senza re.

E ppi rregnu sulu ‘u mè ‘ngègnu.

 

Jù. Anarkrè.

 

Jù ancora nunn’ha’ natu.

Ppi chissu nun pòzzu mòriri.

Comu, difatti, jù sugnu vivu.

Nunn’ha’ natu, sugnu vivu…

e nun pozzu mòriri.

 

Tuttu chiddu ca hajiu nunn’u dìvu a nuddu.

A nuddu ha’ a diri: Gràzzii!

Ha’ ringrazziàri a nuddu

si mi quarìu ‘o suli,

si viru ‘a luna binigna di notti, ‘nt’o celu scuru,

si odùru ‘u gessomìnu e mi fa fetu ‘i mmerda,

si sentu, ‘nta ddù misi di frivàru, quannu ‘u friddu tagghia,

‘u ciàuru ‘mpruvvisu e  ‘mpirtinenti r‘a nispulidda

ca ciurìsci ‘a muta ‘a muta.

 

No! Grazzii a nuddu ppi nenti, ma propriamenti nenti.

 

Sugnu cchiù sutta ancora d’o funnamentu.

‘Ntr’abbìssi disarcàni e senza funnu.

Tuttu chiddu ca nun pussèru ll’hajiu grazzii a mmìa stissu.

‘e mè forzi abbissali.

 

Picchì è propriamenti ddà, ‘a forza: jintra ‘o funnu senza funnu.

Chidda forza ca spinci jintra ‘a miccia ‘u ciùri e ‘u riàla a luci.

E nun si vìri. E nun cumpàri. E nunn’a ‘cchiàppi mai.

Tuttu chistu ca nun si viri

è tuttu chiddu ca nun fazzu

Tuttu è òpira mia.

E accussì sìa!

Comu difatti ju nun fù.

 

Ma fujiu ‘ntra’a notti nìvira comu pici

E tutti chiddu ca nunn’hajiu, m’abbannùna.

Ca di ‘sta rrobba nuddu n’accatta.

Pirchì porta mali a menu bbeni.

E cummèni.

Propriu pirchì c’è perdita  cummèni.

 

Jù stajiu ccà bbànna. Fora mura.

E’ ‘na cugnintùra si ora nun sugnu ccà.

Pirchì scappai propriu prima di nàsciri.

 

Sugnu chiddu ca nun viru.

Ca nun viriti. Ca nun si viri.

Però si cci crìri. E ‘nsi sàpi mai picchì.

Funziòna d’accuddì.

 

Tuttu chiddu ca si senti  ‘ntra l’aria circustanti

nunn’è nenti.

 

Tuttu chiddu ca c’è jintra ‘stu vacanti

è ‘ssù nenti; propriamenti, ‘ss’ènti ca nun è.

 

Ju nun pensu ‘sti pinseri ca mi pòrtunu.

Jù un dicu ‘sti paroli ca mi pàrrunu.

Nun sugnu, propriu pirchì “Jù” nun c’è.

Ju sugnu unni è ghiè.

 

Ju nun manciu, nun travagghiu, nun dormu.

Ssì cosi nun m’appartènunu.

Nun mi interessa ‘nzòccu è gghiè.

Tantu ppi mia nenti c’è. E sugnu ‘u Rè.

โ€‹

Jù ‘sugnu ccà bbànna  ‘o lìmitu

ccà unni ‘u nenti ancora s’ha’ dari.

Tuttu chiddu ca puteva èssiri ha’ statu e nunn’ha statu.

Ogni tantu nun cc’ha’ pinsatu.

Picchì ppì mmia nenti mai ha’ succirùtu.

 

Propriu pirchì jù nun sugnu mai natu.

Nun fazzu parti di ‘stu criatu.

 

Eppùru, gràzzii a ‘stù nun’èssiri

cc’ha’ statu unn’è ca parra ‘u mutu

Unni macari l’orvu m’ha vistu e cc’ha’ crirùtu.

 

Ha’ chiamatu e ‘u surdu m’ha sintutu

Ha’ bbussatu e ‘u ciùncu m’ha’ grapùtu

 

Chistu è

‘u me’ regnu ca nun c’è.

 

E jù sugnu Anarkrè

Re senza Re

Re di’ nuddu re.

 

Supra un re c’è sempri n’autru re?

Ccà autri re nun ci nne’.

Ccà re cci nn’è unu sulu

E sugnu jù:

Anarkrè.

 

Ju stajiu jintra n’ortu.

Pirchì nun sugnu vivu e nun sugnu mancu mortu.

E parru ccu’ nuddu. E sdillirìu.

Ogni tantu passa n’aricchia.

E jiu ca sugnu parr°tu pigghiu ciatu.

Parru mentri l’autru ‘sta mutu.

 

‘Nta ‘stù munnu nun si cci nasci ristinàtu.

Sugnu senza parola e nun sugnu mutu.

 

Ju lìbbiru sugnu, d’ogni forma di passatu

Nun m’appartènunu ricordi né paroli,

ritti e fatti quannu erunu cchiù ca menzi sfatti.

Ntà ‘stu vacanti majiazzè ch’è ‘stà testa

Nun c’è oduri nè sapuri né ‘mmàggini ca mi facissi ricurdari

Òmini, aceddi, vacèrtili, zzazzamiti, ciùri, dulùri..

Nenti di tuttu chistu.

 

Ju jintra ‘nti mìa sugnu pinseri. Puru pinseri.

Pinsèri puru. Completamènti ‘o scuru!

Ju jintra ‘nti mìa sugnu parola. Pura parola.

Parola pura: Parola dura. Parola ca cria.

Vardativi! Vardativi di mìa.

Si mi ‘ncuntrati ppì via: Vardativi! Vardativi di mia.

 

Virennu. Facennu.

 

Ju nun vajiu a nudda bbanna.

Nun mi mòvu. Nunn’Hajiu bbisognu.

Di ccà, unni sugnu jù, fremmu,

viru chiaramenti tuttu chiddu ca nun si viri.

 

L’unica cosa ca hajiu è tuttu ‘stu chistu

Ca nun m’appartèni.

Accussì ppì comu l’occhiu nun teni.

Vajiu ‘ncarrozza senza cavadda.

E senza rrètini cumannu.

 

Mi mòvu mmenzu a cosi vurricàti,

sippilluti sutta a dèci parmi di terra.

E tuttu s’ammantèni.

E ju, ca nun sugnu natu,

mi viru viviri, ‘u veru esistiri.

 

Fora di ssù tiatru senza sognu.

Cursa ‘nfirnali e senza scopu.

Sempri ‘ncerca di suvrastanti

ca dà piaciri arcanu..ma troppu umanu.

 

Ccà, supra di mia, nunn’hajiu a nuddu.

Ju, supra di mia, nun pensu nenti.

Sugnu Anarkrè.

Re senza Re né regnu.

Ju sugnu unu ca nun nascìu.

Na cosa ca nun si fici e scunchiurìu

Senza prisenti né futuru né passatu.

Chistu è Anarkrè!. N’attu mancatu.

 

Sugnu sulu priputenza annichilenti.

Fora di qualunqui putenza pinsanti.

Comu di fattu, l’idèa nun c’entra nenti.

Ca né fattu nè mancu pinsatu, fui.

Sulu mancatu.

Perciò nun fazzu nenti.

 

 ‘U fari nun mi tocca

mentri viru. vardu, talìu.

e riviru e ‘ntravardu ritalìu

d’o restu nun mi ‘nterèssa nenti..

 

Mi movu a cavaddu d’ùmmiri

jintra ‘nmunnu scuru.

Scantu ‘nm’appartèni, nunn’è cosa mia.

Ju nun nni trattu di ssà mircanzia.

Re sugnu.

Senza nuddu spagnu.

 

Certi voti, però, ‘u silenziu di ‘stu nenti

mi ‘mprissiona.

Sentu comu ‘nciatu supra a mmìa

E nun sacciu mai si è bbeni o peggiu.

Chi fussi megghiu èssiri?

Vampa, petra, ciuri, lacrima d’armali?

 

Quannu di notti caminu ppi ddì ‘nesistenti vìi

Ccu’ ddì quattru ma’ pinseri assenti

ccu’ lamenti sentu sbàttiri ‘nbattagghiu

nt’è battenti d’a menti ca s’affàcciunu a nenti.

Di notti ribbumma e nun si senti.

 

E poi schigghi putenti sentu

scrusciu di catini e ardenti focu.

Quarcunu cerca ‘i fujiri e scappari

Ma i porti su chiusi ‘a parti ‘i fora.

โ€‹

‘E di ddà niscennu, trasunu ccà

unni abbita ogni vacanti.

‘Unni ‘u munnu pari chinu

ma ‘i purtusa sunnu tanti.

 

Pensu ca ‘ntà ddu’ locu senza ritegnu

si priparunu sùdditi pp’o ma’ regnu.

pozzu cuncèriri qualchi allianza

ca sudditanza Jù non nni supportu.

Ppi chissu nun sugnu mortu.

Non nni supportu.

 

Ju nun fazzu nenti.

Pozzu sulu taliàri e cuntari

tuttu chiddu ca nun si viri.

Pirchì jiù restu AnArkRè.

E sugnu Re.

 

Tempu nun ci nn’è…  di ccà nun passò mmai.

Perciò talìiu, sai?  O ma sinnò… chi fài? (risata)

 

Mi dumannu:

Jiu, hajiu opportunità

di putìri fari èssiri ‘u mè tuttu

sulamenti Unu?       

 

Finu ca campu e sugnu ccà,

manca sèmpri qualchi cosa d’autru.

E ancòra.

Esattamenti ddà cosa ca po’ èssiri e sarà.

 

E si guardu bbeni e ci pensu a funnu,

chiddu ca manca, è propriu ‘a fini,

ca nuddu mai taliò ‘nt’ò so sguardu funnu..

 

Si! E’ d’a morti ca parru..

 

Quannu nun sugnu cchiù a ‘stu mùnnu,

tànnu ju sugnu mortu.

E ‘sta fini, naturalmenti,

crisci jintra ddù putìri èssiri Nenti.

โ€‹

Morti dilìmita pussibilità

di putìr’ èssiri tuttu jintra Unu.

E mentri n’additèrmina ‘u ‘mpussìbbili.

 

Ju, unu prisùntu,

restu sempri ‘ntuttu di-suntu.

 

Ma quannu ju e ‘u me’ tuttu

divintàmu autenticu Unu?

Cu’ rinesci a vìriri chista pussibbilità?

 

Autru è sunnàrisi mentri ‘i vardiàni dòrmunu.

Àutru è fantasticari

Picchì ddà si cavàrca a brigghia sciòta.

 

Autru è Esìstiri autenticu,

picchì è fittu strittu e custrittu ccù esistènza.

Ma quannu esistenza è autentica?

 

E cu’ pircipìsci st’autenticu esìstiri

di st’esistenza autentica?

Sulu cuscenza pircipìri po’.

E si è bbona simènza.

Si mmisca morti a cuscenza.

Si unisci ‘a prisenza ‘ncumbènti di fini e nenti

 ‘na forti, ‘ccùlta vuluntà.

 

Jiù e tu, e dunchi nui tutti,

semu ccà jittàti pp’a Morti.

Nn’avèmu cuscenza?…

Di ddocu s’accumènza.

โ€‹

Gianni signature 2.png

LAMENTU DI GIOBBI

NRZYS

© 2018 by Gianni Anzalone

“No copyright infringement intended” 

ยฉ Copyright
bottom of page